Old Quarter เมื่อฝนหลั่ง

กลับมาอยู่ฮานอย…ผมมีเวลาให้กับเมืองหลวงของประเทศเวียดนามถึง ๔ วันเต็ม!  ทริป “Travellin’ light ไปเวียดนาม” ครั้งนี้ใช้เวลา ๒ สัปดาห์ ตอนมาถึงวันแรกโชคดีที่ Central Backpackers Hostel เหลือเตียงว่างให้ได้ซุกหัวนอนก่อน ๑ คืน ผมต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางด้วยการนั่งรถไปเที่ยวเมืองเว้และฮอยอันโดยใช้เวลาทั้งที่นอนใน hostel และบน sleeping bus รวมทั้งสิ้น ๙ คืน การกลับมานอนอยู่ในฮานอยอีก ๔ คืนจึงเป็นช่วงที่ผมใช้เวลาท่องเที่ยวแบบสบาย ๆ ก่อนขึ้นเครื่องกลับเมืองไทย…

R0018010

ผมเป็นคนที่ค่อนข้างแตกต่างกับนักท่องเที่ยวทั่วไปก็ว่าได้  ที่ไหนมีคนเยอะหรือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมีชื่อเสียง…ผมกลับไม่อยากไป ใช่ว่าจะกลัวสิ้นเปลือง  ตระหนักดีว่าเมื่อตั้งใจมาเที่ยวแล้วก็ต้องจ่าย อย่างเช่น การซื้อทัวร์ไปเที่ยวพระราชวังและสุสานในเมืองเว้ ไปปราสาทหมี่เซินในฮอยอัน หรือการเข้าชมพิพิธภัณฑ์ เป็นต้น แต่ช่วงที่กลับมาอยู่ฮานอย ผมมิได้สนใจจะซื้อทัวร์ไป “ฮาลองเบย์” เหมือนกับคนอื่น ๆ  คิดว่าไม่น่าอายอะไร ถ้าหากมีคนถามถึงอ่าวฮาลองซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกแล้วบอกว่าไม่ได้ไป!

hanoi-cityw

มาเวียดนามผมอยากเห็นชีวิตของผู้คน อยากเห็นตลาด สถานีรถไฟ ถนนหนทาง วัดวาอาราม ฯลฯ มากกว่าชายหาดหรือท้องทะเลงดงาม ในเมืองที่มีบ้านเรือนและผู้คนมากมายอย่างในฮานอย แค่เดินไปเรื่อย ๆ ผมก็ได้เห็นภาพชีวิตที่ไม่ต้องจัดฉากหรือปิดบังสภาพที่แท้จริงอย่างคุ้มค่าแล้ว…

R0018127

ทุกมุมมองมีสีสันให้ได้เห็นเป็นประสบการณ์…

R0018131

จากทะเลสาบฮว่านเกี๋ยม (Hoan Kiem Lake) หรือทะเลสาบคืนดาบ (1) ผมได้แต่เดินไปเรื่อย ๆ ตั้งใจว่าจะไปสำรวจท่ารถเมล์ (4) สำหรับเดินทางไปสนามบินไว้ล่วงหน้า แล้วก็อยากแวะไปดูสถานีรถไฟ (2) ตลาดเก่า (3) ด้วย…

R0018135

ย่านนี้เป็นย่านเมืองเก่า หรือที่รู้จักกันดีว่า “Hanoi Old Quarter” ถ้าเป็นกรุงเทพฯ ก็เหมือนเยาวราช…ไม่ใช่สีลม

R0018040

มีหนูนอนตายอยู่บนทางเท้าเหมือนในโกตาบารู มาเลเซียเลย!

R0018043

R0018136

R0018144

เดินเที่ยวสบาย ๆ ครับ…

R0018147

R0018149

R0018156

R0018159

R0018162

R0018173

R0018181

R0018185

R0018187

เคยอ่านพบว่ามีนักท่องเที่ยวไทยบางคนถูกแท็กซี่โกง เมื่อว่าจ้างให้มาส่งที่ old quarter  สำหรับผมแล้วไม่เคยเจอเพราะอาศัยเดินลูกเดียว เช่นเดียวกับ นักแบกเป้ฝรั่งส่วนใหญ่…

R0018189

ผมย่ำต๊อกอยู่ได้ไม่นาน… ฝนก็เทลงมาเหมือนฟ้ารั่ว!

R0018190

R0018192

ต้องยืนหลบฝนอยู่หน้าร้านที่มีชายคายื่นออกมา หญิงเจ้าของร้านวัยกลางคนใจดีนำเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ยมาให้นั่งรอฝนหยุด ผมกดชัตเตอร์บันทึกภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าอย่างมีความสุข จะมีอะไรดีกว่าการได้เห็นสภาพชีวิตที่แท้จริงของชาวเมืองฮานอย…

R0018193

R0018195

เมื่อเทวดาเห็นว่าพอ… ก็ปิดสวิชหยุดปล่อยน้ำฝน!

R0018198

บนถนนที่ชุ่มชื้น ผู้คนออกสัญจรกันต่อไป…

R0018197

R0018199

“กาม เอิน” ผมขอบคุณเจ้าของเก้าอี้ แล้วออกก้าวเดิน…

ทุ่งบัวตองแม่เมาะ

ปัจจุบันนี้ในภาคเหนือมีทุ่งบัวตองอยู่หลายแห่งทั้งในจังหวัดลำปาง เชียงรายและแม่ฮ่องสอน ขอเริ่มต้นด้วยการนำภาพทุ่งบัวตองของจังหวัดลำปางมาโพสต์ก่อนเลยนะครับ หลายปีมาแล้วผมเคยไปเที่ยวทุ่งบัวตองแม่เมาะ ช่วงนั้นยังอยู่ในระหว่างการปรับปรุง อาจดูไม่สวยเท่ากับทุกวันนี้…

2tungbowtong-w

จากตัวเมืองลำปาง (1) ไปตามทางหลวงหมายเลข 11 (ลำปาง-เด่นชัย)  จนถึงทางแยก (2) ไปโรงไฟฟ้าแม่เมาะ เลี้ยวซ้ายแล้วขับต่อไปตามเส้นทาง 1348 อีกประมาณ ๑๐ กว่ากิโลเมตรก็จะถึงทุ่งบัวตอง ซึ่งอยู่บนเนินดินด้านทิศตะวันออกของเหมืองถ่านหิน  ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคมจะมีดอกบัวตองบานสะพรั่งบนพื้นที่ประมาณ ๕๐๐ กว่าไร่   กฟผ.แม่เมาะได้ปรับปรุงสถานที่จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวมีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดลำปาง…

IMG_0001

วิกิพีเดียกล่าวว่า “บัวตอง” เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศเม็กซิโก เป็นไม้ดอกที่มีอายุยืนยาวหลายปี ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ขึ้นสูงได้ถึง ๕ เมตร ออกดอกเป็นช่อเดียวบริเวณปลายกิ่ง มีสีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน แต่มีขนาดเล็กกว่า ดอกวงนอกเป็นหมัน กลีบเรียวมีประมาณ ๑๒ – ๑๔ กลีบ ดอกวงในสีเหลืองส้มเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ใบของบัวตองเป็นใบเดี่ยว รูปไข่หรือแกมขอบขนาน บริเวณปลายใบเว้าลึก ๓ – ๕ แฉก มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย ชอบขึ้นในพื้นที่ที่มีอากาศเย็นและออกดอกสวยงามที่สุดบนยอดดอยที่สูงกว่า ๘๐๐ เมตรขึ้นไป…

ภาพจาก wikipedia

ดอกบัวตอง – ภาพจาก wikipedia

เมื่อปี ๒๕๕๔ ทางขึ้นไปยังยอดเนินยังมีสภาพเช่นนี้….

IMG_0077

ลานจอดรถกว้างขวาง…

IMG_0082

พื้นที่ได้รับการดูแลดูสะอาดตา…

IMG_0064

ไปเดินดูกันหน่อยนะ…

IMG_0087

IMG_0053

IMG_0018

IMG_0030

IMG_0032

IMG_0026

IMG_0021

IMG_0017

ศาลาชมวิว…

IMG_0014

IMG_0012

IMG_0011

IMG_0099

IMG_0043

IMG_0042

IMG_0040

IMG_0036

ที่พลาดไม่ได้คือการสำรวจห้องน้ำ…

IMG_0074

IMG_0100

ผ่านมาแล้ว ๔ ปี ตอนนี้คงดีขึ้นเยอะ ถ้ามีโอกาสผมจะไปสำรวจและเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ดูอีก…

ภาพเก็บตกในฮอยอัน

R0017899

“Travellin’ light ไปเวียดนาม” ใกล้จบ!  จากฮอยอันกลับไปอยู่ฮานอยอีก ๔ คืนแล้วบินกลับไทย บ่ายสองโมงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๕๗ ผมนั่งรถออกจากฮอยอันด้วยความรู้สึกที่ดี ก่อนไปขอนำภาพเก็บตกมาฝากเพื่อน ๆ อีกสักนิดนะครับ…

R0017898

นักท่องเที่ยวมาฮอยอันกันเยอะมาก…

R0017879

R0017928

สะพานข้ามแม่น้ำทูโบนเป็นจุดที่เพื่อน ๆ ไปแล้วก็ต้องไปอีก ไม่ว่ายามใดที่นี่ก็มีแต่ความสวยงามให้นักท่องเที่ยวได้เพลิดเพลินกับการถ่ายรูป เดินเที่ยวได้อย่างปลอดภัย ไม่มีใครคอยตามตื้อ ไม่มีสายตาจ้องจับด้วยประสงค์ร้าย  ถ้ามาฮอยอันแล้วไม่ได้มาเดินข้ามสะพานแห่งนี้ กลับบ้านไปถ้าถูกถามถึงก็คงต้องอายเค้า เหมือนไปเยือนเมืองฟลอเรนซ์ (Florence) ประเทศอิตาลี  แล้วไม่ได้ไปเดินข้ามสะพานเวคคิโอ (Vecchio)

R0017909

R0017923

R0017910

R0017917

R0017912

R0017913

R0017914

R0017918

R0017927

R0017931

R0017934

ถ้ากินอาหารริมทาง ก็ไม่ต้องจ่ายแพง…

R0017937

R0017936

นั่งเก้าอี้สั่งกินได้เลยครับ แม้พูดกันไม่รู้เรื่องก็ใช้ภาษามือ แม่ค้าที่ตั้งขายให้ชาวบ้านทั่วไปเธอจะไม่โก่งราคา คิดคนอื่นเท่าไหร่ก็คิดเราเท่านั้น…

R0017957

R0017956

แต่ถ้าเป็นหาบเร่ที่ขายให้นักท่องเที่ยวก็ไม่แน่  ราคาอาจสูงกว่าที่ซื้อในตลาด…

R0017946

R0017907

เค้าใช้ยานพาหนะที่ไม่ก่อให้เกิดมลภาวะจึงทำให้อากาศดี… หายใจได้อย่างเต็มปอด!

R0017916

R0017896

R0017940

ผมเพลินกับการถ่ายภาพแบบ Repetitive *

R0017939

R0017941

R0017942

กลับที่พักเอนกายลงบนเตียงค่าเช่าคืนละ $5  มองดูเสื้อจิงโจ้และเชิ้ตที่ซักแขวนไว้แล้วหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพไว้อีก ๑ บาน

R0017955

ฮอยอันไม่เคยสร้างความผิดหวังให้แม้แต่ครั้งเดียว! ถึงกระนั้นผมก็คงไม่กลับมาอีก…

—————————————————————————————————–

* ภาพถ่ายที่มีองค์ประกอบซ้ำ ๆ กัน

Cycling in Hoi An – Japanese Covered Bridge

จาก An Bang Beach (1) ซึ่งเป็นชายหาดธรรมดา ๆ เหมือนกับหาดบางแสนสมัยเมื่อ ๓๐-๔๐ ปีที่แล้ว ผมปั่นจักรยานไปดู Cua Dai Beach (2) แหล่งท่องเที่ยวของคนมีสตางค์! 

cua-dai-beachw

ปั่นจักรยานไปตามเส้นทางสงบเงียบ…

R0017839

R0017864

ต้องขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำ…

R0017869

ในที่สุดก็ถึง Cua Dai Beach…

R0017849

R0017850

R0017852

R0017853

R0017855

ดูเหมือนว่าจะได้รับการปรับปรุงให้ดูสวยกว่า An Bang Beach…

R0017858

R0017860

ไม่ได้แวะเดินเล่นตามชายหาดหรือลงเล่นน้ำเพราะแค่อยากมาดู  ผมยังมีจุดหมายอีกแห่งหนึ่งซึ่งจะต้องไปเยือนให้ได้ นั่นคือ “Japanese Covered Bridge”

japanese-covered-bridge

เพื่อน ๆ จำได้หรือเปล่าว่าผมเคยพูดถึงสะพานนี้ ตอนเล่าเรื่องปั่นจักรยานไปดูสะพานญี่ปุ่นในเมืองเว้?

R0017900

วันนี้ผมได้มาเห็นแล้วครับ…

R0017901

ขอนำภาพสะพานญี่ปุ่นที่เว้มาเปรียบเทียบให้ดูด้วย…

R0017046

สะพานญี่ปุ่นในฮอยอันสร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๑๓๓ โดยชุมชนชาวญี่ปุ่นเพื่อใช้ข้ามไปมาหาสู่กับย่านชาวจีน…

R0017878

R0017881

R0017903

R0017902

R0017883

R0017888

ต้องข้ามธรณีประตูเข้าไป…

R0017890

พ้นธรณีประตูเข้าไป ด้านซ้ายขวาจะมีรูปปั้นสุนัขเฝ้าพิทักษ์อยู่ ส่วนฝั่งโน้นเป็นรูปปั้นลิง…

R0017889

R0017891

R0017892

R0017893

ขอนำรูปหลังคาสะพานที่เว้มาเปรียบเทียบให้ดูอีกบาน ดีใจที่สามารถนำภาพสะพานเมืองเว้และฮอยอันมาเปรียบเทียบให้เพื่อน ๆ ได้เห็น…….

R0017066

ปิดฉากด้วยภาพสะพานญ๊่ปุ่นแห่งนี้ในยามค่ำคืน…

R0017356

พรุ่งนี้ผมจะนั่งรถกลับไปฮานอยแล้วล่ะ!

Cycling in Hoi An – on the beach

R0017782

พูดถึง “ชายหาด” ทำให้คิดถึงเพลง “On the beach” ของ Cliff Richard เห็นภาพคนเต้นรำกันอย่างสนุกสนานกับเสียงร้องของท่านเซอร์ที่ว่า… “Come on, everybody, stomp your feet.  On the beach you can dance with anyone you meet.  ‘Cause your troubles are out of reach on the beach…”   ๑๑ โมงเช้าวันที่ ๑๑ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ผมปั่นจักรยานมาถึงชายหาด An Bang  ที่นี่คงไม่มีคนเต้นรำ แต่จะมีอะไรบ้างก็ต้องไปดูกัน!

R0017784

2the-beach6

จริง ๆ แล้วจะนำจักรยานเข้ามาฝากไว้กับร้านรับฝากทางด้านขวามือก็ได้ (คันละ ๑๐,๐๐๐ ดอง) เค้าห้ามไม่ให้นำจักรยานเข้าไปไกลกว่านี้!

R0017783

R0017785

Welcome to An Bang Beach…

R0017786

R0017833

R0017791

ข้าง ๆ หอสังเกตการณ์มีทางลงไปยังชายหาด…

R0017793

2the-beach7

ลงมายืนอยู่บนผืนทรายแล้วครับ…

R0017792

มีรูปมาให้ดู.. แต่ความร้อนระอุจากผืนทรายคงไม่สามารถนำมาฝากเพื่อน ๆ

R0017800

R0017795

R0017796

R0017797

R0017817

R0017799

R0017827

R0017830

R0017831

R0017832

R0017802

R0017804

R0017806

R0017808

R0017809

R0017811

R0017813

R0017814

2the-beach8

ผมบันทึกลงสมุดว่า… “เดินลงบันไดไปชายหาด – หญิงเวียดนามส่งเสียงเซ็งแซ่เรียกให้ไปเช่าเก้าอี้นอน (ทราบทีหลังว่าราคา ๒๐,๐๐๐ ดอง) –  พยายามหลีกเลี่ยงเดินออกห่าง – ไปตามชายหาดมองหาจุดที่มีคนน้อยที่สุด – พบแล้วถอดเสื้อวางรวมกับของอื่น ใช้หมวกคลุม – ลงเล่นน้ำทะเล – นานแล้วที่ไม่ได้เที่ยวทะเล – ดำน้ำ – ตั้งกล้องอัตโนมัติถ่ายรูปตัวเอง…”

R0017815

R0017820sm

ผมได้ลงแช่น้ำทะเล(จีนใต้)สมใจแย้ว!

Cycling in Hoi An – to An Bang Beach

กลับมาตั้งต้นใหม่บนถนน Hai Bà Trung… ผมขี่จักรยานต่อไปยังชายหาด An Bang

2the-beach2ww

ต้องข้ามสะพาน (1) ซึ่งมีลักษณะคล้ายสันเขื่อน…

2the-beach1

ถ่ายภาพที่เห็นทางด้านขวาไว้หน่อย….

R0017758

R0017757

สองขาออกแรงปั่นต่อ พาจักรยานวิ่งสู่ “Tra Que village” หมู่บ้านเกษตรอินทรีย์ (organic farming) เห็นป้ายต้อนรับตั้งอยู่ริมทาง จริง ๆ แล้วที่บ้านเราก็มีสวนผักอย่างนี้อยู่ไม่น้อย แต่มิได้ส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเพื่อดูดเงินจากนักท่องเที่ยวเหมือนกับที่นี่…

R0017759

มีทัวร์จัดให้ฝรั่งมาจับจอบปรับหน้าดิน ปลูกผัก รดน้ำ เก็บผักแล้วหัดทำอาหารกินเอง  พอดีผมเคยเห็นมามากพอแล้ว ผัดผักก็ทำอยู่บ่อย ๆ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือผัดผักบุ้งไฟแดง อิอิ)  จึงไม่สนใจในหมู่บ้านฯ ดังกล่าว แค่ขี่จักรยานข้ามสะพาน (2) แล้วตรงไปเรื่อย ๆ

2the-beach3

R0017763

R0017762

R0017767

R0017761

R0017764

R0017760

จนถึงสี่แยก (3)…

2the-beach4

จ๊ะเอ๋กับทางหลวงขนาด ๔ เลนซึ่งเชื่อมต่อไปยังดานัง…

R0017769

ปั่นตรงไปอีกนิดเดียวก็ถึงสี่แยกเล็กก่อนถึงชายหาด…

2the-beach5

ตรงหัวมุมด้านขวามือมีร้านอาหารตั้งอยู่ ผมเห็นสแตนโชว์เมนูอาหาร และป้ายบอกว่าฝากรถได้ฟรี…

R0017780

ที่เห็นคือสภาพถนนที่ผมปั่นจักรยานผ่านมา…

R0017778

ถึงเวลาหาอะไรใส่ท้องแล้วล่ะ กินที่นี่ก็ดี จะได้ฝากรถไว้ไม่เสียตังค์…

R0017777

ผมจอดจักรยานไว้ใต้ร่มไม้…

R0017779

๑๑ โมงแล้ว..!

R0017774

เข้าไปนั่งโต๊ะไม้ระแนงสวยงาม ผมสั่งกาแฟเย็นมาดับร้อนก่อน ๑ แก้ว…

R0017775

แล้วเลือกดูจากเมนูเล่มแดงของร้าน “Quyhn Hoa”…  สั่ง Fried rice mixed vegetables w/egg ราคา ๔๐,๐๐๐ ดอง

R0017773

มาแล้วคร้าบบบ….

R0017776

ผมต้องกินให้อิ่มก่อนไปแช่น้ำทะเล!

Cycling in Hoi An – ภาพนอกกรอบ

2tomb

จากสุสาน Tani Yajirobei (1) เดินกลับมาถึงที่จอดรถ (2) ผมคว้าจักรยานขี่ต่อไปตามถนนแคบ ๆ ที่ทอดตัวลึกเข้าไปอีก แค่ ๑๗๐ เมตรไปเจอนักปั่น ๓ คนกำลังจอดรถเจรจาต้าอ้วยกันอยู่ตรงทางแยก (3)

R0017728

นักท่องเที่ยวชายหญิงพูดสำเนียงอเมริกัน ๒ คนปั่นจักรยานเข้ามากับไกด์ชาวเวียดนาม ถึงแค่ตรงนี้ก็คงจะพอแล้ว แต่ตาแก่จากเมืองรถม้าคิดว่าน่าจะปั่นเข้าไปอีก…

R0017723

ก่อนอื่นขอจอดรถไว้แล้วเดินไปตามถนนด้านขวามือ (4) ผมอยากชมวิวและเก็บภาพรอบตัว…

R0017727

R0017725

R0017726

จากนั้นก็ปั่นจักรยานไปตามถนนคอนกรีตเล็ก ๆ เข้าไปยังหมู่บ้านข้างหน้า ผมหยุดจอดเป็นระยะ ๆ เพื่อเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ

R0017724

R0017756

R0017741

R0017742

R0017743

R0017744

R0017745

R0017746

R0017747

R0017748

R0017749

R0017750

R0017752

R0017753

R0017754

R0017755

อยากให้เพื่อน ๆ ได้เห็นภาพ เพราะแถวนี้อยู่นอกเส้นทางของนักท่องเที่ยวทั่วไป!