Cycling in Hue – ตลาด Cho Cong

การปั่นจักรยานเที่ยวเป็นอีกทางเลือกหนึ่งซึ่งทำให้ได้สัมผัสชีวิตชาวบ้าน มันให้อิสระมากกว่าไปกับกรุ๊ปทัวร์  เพื่อน ๆ ไม่ต้องนำจักรยานไปเอง เพราะแต่ละเมืองมักจะมีจักรยานให้เช่า…  

R0016795

ที่ “เว้” เมืองหลวงเก่าสมัยราชวงศ์เหงียนช่วงปี พ.ศ. ๒๓๔๕ – ๒๔๘๘ ก็เช่นกัน  วันที่ ๘ กรกฏาคม ๒๕๕๗ ผมตั้งใจที่จะใช้เวลา ๑ วันเต็มปั่นจักรยานเที่ยวรอบเมือง ไปตามสถานที่ซึ่งไม่มีจุดหมายตายตัว

cycling-in-hue-10

ก่อนอื่นต้องเติมพลังก่อนปั่น ผมเดินจากที่พัก (1) บนถนน Chu Van An

R0016817

ไปหาแม่ค้า (2) บนทางเท้าใกล้สี่แยก…

R0016824

นั่งเก้าอี้พลาสติกตัวเตี้ย สั่งกินอาหารเช้าแบบง่าย ๆ

R0016818

มีน้ำเต้าหู้เย็นเป็นเครื่องดื่ม…

R0016822

จากนั้นก็เดินไปที่ Lam’s Travel (3) เลขที่ ๑๔ ถนน Chu Van An เพื่อขอเช่าจักรยาน…

vietnam-tour1w

Lam’s Travel เป็นบริษัททัวร์ที่น่าใช้บริการ คุณ David Lam (เจ้าของ) ใจดีมากครับ…

vietnam-tour2

ผมเคยไปถามที่ร้านจักรยานให้เช่า เค้าบอกว่าค่าเช่าวันละ ๒๐,๐๐๐ ดอง แต่ที่นี่คิดผมแค่ ๑๐,๐๐๐ ดอง (๑๖ บาท)

lam's-travel3

ได้ใช้จักรยานคันนี้…

R0016891

อาศัยแผนที่เมืองเว้แผ่นเล็ก ๆ ผมปั่นจักรยานจากถนน Chu Van An ไปยังถนน Ba Trieu เพื่อข้ามสะพาน Cau Vi Da…

cycling-in-hue-5W

ก่อนขึ้นสะพาน ตรงสี่แยกผมเห็นตลาด Cho Cong (5) อยู่ทางด้านขวามือ…

cycling-in-hue-4W

R0016832

ยังเช้าอยู่ ตลาดสดยังไม่วาย ผมจอดจักรยานไว้ แล้วเดินเก็บถ่ายอย่างรวดเร็ว…

R0016826

R0016827

R0016828

R0016829

R0016830

R0016831

R0016831W

R0016833

R0016835

R0016836

R0016837

ไม่ได้ไปแบบพระยาน้อยชมตลาด… ผมแค่อยากเห็นกิจกรรมของ่ชาวเวียดนามในตลาดเช้า และข้าวของแปลก ๆ

R0016834

รู้สึกสุขใจที่ได้ปั่นจักรยานมาเห็นตลาด Cho Cong ! 

Travellin’ light ไปเวียดนาม – point and shoot

R0016751

จริง ๆ แล้วเวียดนามก็เป็นประเทศหนึ่งซึ่งมีเสน่ห์สำหรับคนรักการถ่ายภาพ ถ้าเป็นผู้ที่มีกล้อง DSLR อย่างดีพร้อมกับเลนส์ตัวยาว เขาคงเพลินอยู่กับการเก็บภาพที่ได้เห็นจนลืมกินข้าวไปเลย! แต่ก็ต้องระวังหน่อยนะครับ ในเวียดนามแม่ค้าบางคนพอถูกถ่ายภาพก็เรียกเก็บตังค์เฉยเลย หรือไม่ก็ตื้อให้ซื้อสินค้าของเธอในราคาแพง ถ้าไม่ให้ก็ด่า ทางที่ดีควรแอบถ่ายไม่ให้ subject รู้ตัว!

R0016758

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว…. กล้องคอมแพ็คตัวเล็ก ๆ ที่สามารถ point and shoot ได้อย่างรวดเร็วแบบที่ผมใช้ก็น่าจะเหมาะที่สุด

R0016740

R0016742

R0016741

R0016745

R0016755

R0016754

คุยเรื่องคนขับรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง อาจดูเหมือนกับว่าผมเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แต่การให้ข้อคิดและคำเตือนไว้ก่อนก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับนักท่องโลกมือใหม่มิใช่หรือ? ลองอ่านที่ผมบันทึกไว้หน่อยนะครับ…

เดินเลียบริมแม่น้ำกลับไปยังจุดที่คุ้นเคย – ถ่ายภาพเป็นที่ ๆ – มีคนขับมอเตอร์ไซค์เข้ามาถามอีก ๒ คน ตามสไตล์เดียวกันทั้งนั้น คือเมื่อปฏิเสธก็ชวนไปดื่มกาแฟแล้วคุยกัน – มีอีกคนหนึ่งมาถึงก็บอกเลยว่าเป็นครูเก่า (former teacher) – เดินต่อไปก็พบชายคนที่พาไปดื่มกาแฟคุยกัน ยังคงตามตื้อเหมือนเดิม ต้องปฏิเสธและเดินหนี – รู้สึกเหมือนเดินอยู่ท่ามกลางฝูงหมาป่า!

ต้องขออภัยที่บันทึกความรู้สึกด้วยถ้อยคำที่ไม่สุภาพ แต่มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ครับ ทำไมมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่เข้ามาหาผมถึงต้องเป็นอดีตครูกันทุกคน มันเป็นรูปแบบที่ใช้กันมาอย่างได้ผลนั่นเอง นักท่องเที่ยวที่เดินคนเดียวพร้อมกับกระเป๋าเงินและสมบัติมีค่าล้วนมีโอกาสให้ความเห็นใจและกลายเป็นเหยื่อได้เสมอ ทางที่ดีให้เดินเที่ยวด้วยตนเองหรือไม่ก็เช่าจักรยานปั่นเอง อย่าซ้อนจักรยานยนต์หรือพาหนะอื่น ๆ แล้วปล่อยให้เค้าพาไปยังสถานที่ ๆ เราไม่รู้จักและอยู่ห่างไกลจากชุมชน ภายในตัวเมืองยังมีที่ให้เดินเที่ยวและถ่ายภาพได้อีกมากมาย…

R0016765

R0016770

R0016768

R0016769

R0016771

R0016772

R0016773

R0016774

R0016746

R0016747

ผมเดินผ่านสวนสาธารณะและร้านรวงต่าง ๆ ไปจนถึงสะพานข้ามแม่น้ำ…

R0016776w

R0016776

R0016778

ปักหมุดไว้แล้วว่า… พรุ่งนี้ถ้าได้เช่าจักรยานจะมาปั่นข้ามสะพานนี้ให้ได้!

Travellin’ light ไปเวียดนาม – ผิดพลาดอีกแล้ว!

เพื่อน ๆ ที่รักครับ… เรื่อง “Travellin’ light ไปไซง่อน” ผมได้ปิดฉากการเดินเที่ยวครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๘  วันรุ่งขึ้นจะเดินทางด้วยรถยนต์จากไซง่อนไปพนมเปญโดยผ่านด่านม๊อคแบ็ด (Moc Bai) ของเวียดนาม และด่านบาเว็ท (Bavet) ของเขมร ระยะทางรวมทั้งสิ้นประมาณ ๒๓๑ กิโลเมตร

2cambodia-w

แผนที่จาก http://www.mrpumpy.net – thanks!

การเดินทางด้วยรถบัสจากไซง่อนไปพนมเปญมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อยู่ไม่น้อย ถ้าอยู่ ๆ เพื่อนไปใช้บริการโดยไม่มีข้อมูลใด ๆ อาจเกิดความสับสนได้ อย่างเช่นการผ่าน ตม. ที่ด่านม๊อคแบ็ด (Moc Bai) พนักงานรถจะเอาหนังสือเดินทางของเราไป…แล้วหายเงียบ!  จะอะไรก็ไม่บอก ปล่อยให้ยืนรอเกือบชั่วโมง ผู้คนก็เยอะ ถามใครก็ไม่รู้เรื่อง ผมไปเจอมาแล้วกับตัวเอง กว่าจะเข้าใจวิธีการของเค้าก็เล่นเอาเครียดจนความดันพุ่งปี๊ด!  เรื่องอย่างนี้ถ้าได้รู้มาก่อน…การเดินทางผ่านด่านดังกล่าวก็จะไม่เป็นทุกข์!

แม้ใจหนึ่งอยากเล่าเรื่อง “Travellin’ light ไปเขมร” ต่อ…แต่ก็ทำไม่ได้  เพราะผมอยากเขียนเรื่องการท่องเที่ยวในเวียดนามที่ยังค้างไว้ให้หมดก่อน เกรงว่าหากปล่อยทิ้งไว้ อีกไม่นานก็ลืม หรือไม่ก็ไฟล์ภาพหาย หาสมุดบันทึกไม่เจอ ฯลฯ

หลังจากเรื่อง “ล่องเรือมังกร” เมื่อวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘ ผมได้หยุดเรื่องการเดินทางไปเวียดนามครั้งที่ ๒ เอาไว้ก่อน!

R0016650

จากนี้ไปขอกลับมาเล่าต่อ โดยเริ่มจากการผจญภัยที่เมืองเว้ ตั้งแต่วันที่ ๗ กรกฏาคม ๒๕๕๗ เป็นต้นไป…

เคยบอกว่าข้อผิดพลาดซึ่งทำให้การเดินทางของผมไม่ราบรื่นเท่าที่ควรคือการที่ผมไปซื้อตั๋วรถโดยสาร open bus จากบริษัททัวร์ที่ไม่ได้ระบุชัดเจนในตั๋วโดยสาร การต่อรถจากเว้ไปฮอยอันมีปัญหา เค้าไม่ให้ไปต่อ บอกว่าตรวจสอบไม่ได้ เรื่องนี้เป็นเหมือนก้างปลาติดคอ…กลืนอาหารไม่สะดวก!

R0016703

R0016702

วันที่ ๗ กรกฏาคม ๒๕๕๘ ผมบันทึกไว้ว่า…

กำลังปวดหัวเกี่ยวกับเรื่องการจองตั๋วกับบริษัททัวร์ข้างถนน แต่ยังหวังว่าจะแก้ปัญหาได้ ลุกจากที่นอนตอน ๗ โมงเช้า พบว่ามี hosteler เข้ามาอยู่เต็มหมดทุกเตียง อาบน้ำสระผม – แต่งตัวด้วยกางเกงขาสั้นลูกฟูก เสือยืดคอกลม – ออกไปต้มน้ำที่ครัว – ลงไปติดต่อที่เค้าน์เตอร์ เค้าพยายามช่วยติดต่อเรื่องตั๋วรถไปฮอยอันให้ ปรากฏว่าไม่สำเร็จ รู้สึกเสียใจในความผิดพลาดของตัวเอง
เดินไปที่สำนักงานบริษัท open bus – เจอสาวเวียดตัวอ้วนพูดเสียงดังฟังไม่รู้เรื่อง หนุ่ม ๒ คนพอฟังได้ เค้าบอกจะช่วย แต่ต้องรอก่อน!
เจ้าหน้าที่สาวมานั่งแทน ดูท่าทางดีหน่อย เธอช่วยติดต่อจนให้ความมั่นใจได้ว่าสามารถต่อรถไปฮอยอันได้แล้ว วันเดินทาง (วันที่ ๙) ให้ไปที่นั่นเวลา ๘.๓๐ น. – ดีใจ กลับที่พัก บอกว่า “The problem’s been solved!”
ขึ้นห้อง – อาบน้ำอีกครั้ง เพราะอากาศร้อนเหลือเกิน – เหงื่อซึมตลอดเวลา

R0016705

วันนี้คิดว่าจะไม่ไปไหนไกล ๆ นอกจากเดินเล่นแถว ๆ นี้ ขณะยืนอยู่ที่สี่แยกมีมอเตอร์ไซค์รับจ้างคนหนึ่งเข้ามาตีสนิท ชวนให้ใช้บริการนำเที่ยวของเขา เมื่อเห็นว่าผมไม่เอาด้วย เค้าก็บอกว่างั้นไปดื่มกาแฟคุยกันดีมั้ย!  ผมบอกว่าถ้างั้นก็โอเค!  และนั่นคือความผิดพลาดอีกครั้งของผม!  ชายผู้ต่อสู้ชีวิตมาอย่างโชกโชนพาผมซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นร้านคาราโอเกะริมน้ำ…

R0016720

ผมสั่งกาแฟเย็นมาดื่ม ๑ ถ้วย สารถีไม่เอาเครื่องดื่ม…แต่สั่งบุหรี่

R0016718

เรานั่งคุยกันหลายเรื่อง…

R0016719

ต้องระวังตัวอย่างที่สุด เมื่อเขาขอดูเงินไทยโดยบอกว่าไม่เคยเห็นมาก่อน ข้อนี้อย่าได้หลงเชื่อ ให้ปฏิเสธไปเลย ผมบอกว่าไม่ได้เอากระเป๋าตังค์มาด้วย เก็บเอาไว้ที่โรงแรม เค้าโอดครวญต่อว่าเคยเป็นครูในช่วงสงครามเวียดนาม ตอนนี้อยู่ในสภาพขัดสนมาก ต้องการเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปเลี้ยงครอบครัว อยากให้ใช้บริการนำเที่ยว ๑ ของเขาซัก ๑ ชั่วโมง เมื่อผมถามว่าเท่าไหร่ คำตอบคือ “Just as you like.”  นั่นไง…เจออีกแล้ว เกลียดจริง ๆ วิธีการเช่นนี้! เมื่อผมปฏิเสธ เค้าก็บอกว่างั้นขอ $5  ต่อมาลดให้อีก…เหลือ $4

แม้เงินแค่ร้อยกว่าบาทจะมีความหมายต่อครอบครัวอย่างที่เค้าบอก แต่ผมก็ยังไม่ใจอ่อน กลัวถูกนำไปปอกลอก ยิ่งได้ยินว่าจะพาไปที่บ้านเพื่อดูชีวิตชนบท ผมยิ่งรู้สึกว่าน่ากลัว คุยไปก็เครียดไป รู้สึกว่าตัวเองผิดที่มากับเขา เปรียบได้กับโดนปลิงเกาะ ต้องสลัดให้หลุด!!  ในที่สุดผมก็ตัดสินใจให้เค้าไป บอกว่าเดี๋ยวเดินกลับเองได้

สบายใจขึ้นเมื่อเค้าจากไป ผมนั่งต่ออีกพักนึงแล้วจ่ายเงินค่ากาแฟเย็นและบุหรี่ ทั้งหมด ๒๘,๐๐๐ ดอง (๓๘ บาท)

ขณะเดินออกจากซอย ผมมีความรู้สึกเหมือนเพิ่งหลุดออกมาจากกับดัก!

R0016722

R0016721

เลี้ยวขวาแล้วตรงไปที่เขื่อน ยืนอยู่บนสันเขื่อน…ผมมองเห็นร้านอาหารที่เพิ่งจากมา

R0016729

R0016728

ความผิดพลาดครั้งที่ ๒ แม้จะยังไม่หลวมตัวไปมาก แต่ก็ทำให้ความสุขของผมมลายไปเกือบสิ้น!

The last stroll in Saigon

เย็นวันที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๘ จากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ผมย่ำต๊อกกลับที่พัก… กล่าวได้ว่าเป็น “The last stroll in Saigon” ของผมแล้ว!

Cambodia-1-1601

สำหรับประเทศเวียดนามจะไม่มีทริปที่สี่อีกต่อไป พรุ่งนี้เช้าผมจะนั่งรถไปพนมเปญ สิ้นสุดการเดินทางในเวียดนามด้วยความทรงจำทั้งดีและเลว จำได้ว่าครั้งแรกที่ไปเวียดนาม…ผมนั่งรถโดยสารจากอุดมไชยไปถึงเดียนเบียนฟูตอนใกล้ค่ำ ยังมีเวลาได้เดินเที่ยวรอบเมืองไปจนถึงอนุสาวรีย์เดียนเบียนฟู ครั้งนั้นนับว่าเป็น “The first stroll” ในเวียดนาม  มาถึงวันนี้ก็เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว!

4thdayinsaigon5w

จากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ เดินมากิโลเมตรกว่า ๆ ถึงห้าง Diamond…

Cambodia-1-1604

Cambodia-1-1608

ใกล้กับวิหารวิหารนอร์เทรอดาม (Notre Dame Cathedral)

Cambodia-1-1605

Cambodia-1-1609

Cambodia-1-1612

Cambodia-1-1606

ล้าแล้ว!  ผมเดินผ่านสวนสาธารณะที่มีต้นไม้ต้นใหญ่ ๆ ให้ความร่มรื่น…

Cambodia-1-1617

Cambodia-1-1621

มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งห้องน้ำและที่ออกกำลังกาย…

Cambodia-1-1622

จากนั้นก็ไป Independence Palace หรือ Reunification Palace ซึ่งเคยใช้เป็นที่ทำงานของประธานาธิบดีเวียดนามใต้ในยุคสงครามเวียดนาม มาสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๑๘ เมื่อรถถังของกองทัพเวียดนามเหนือได้บุกพังประตูใหญ่เข้าไป ทุกวันนี้ไม่มีเหนือใต้อีกแล้ว…ประเทศเวียดนามเป็นหนึ่งเดียวCambodia-1-1619

Cambodia-1-1620

ค่ำลงทุกที ผมเดินไปตลาด Ben Thanh  สั่งกินน้ำแข็งไสของโปรดเพื่อดับกระหาย! 

Cambodia-1-1627

Cambodia-1-1625

Cambodia-1-1626

จากนั้นก็เดินไปตามถนน Calmette  แวะนั่งกินอาหารเย็นข้างถนน…

Cambodia-1-1630

ผมสั่งโอเลี้ยง ๑ แก้ว… ก่อนที่จะสั่งอาหารเวียดนามไม่รู้จักชื่อมากิน ๑ จาน แย่จัง! มีหมูสับให้ต้องเขี่ยออก…

Cambodia-1-1629

ถ่ายรูปเพื่อนร่วมโต๊ะไว้หน่อย…

Cambodia-1-1631

จบสิ้นกิจกรรมในวันนี้ ผมเดินกลับถึงที่พัก อาบน้ำอาบท่าแล้วนอนพักผ่อน  คุ้มแล้วสำหรับ The last stroll ในไซง่อนของผมในวันนี้..!

Cambodia-1-1632

พรุ่งนี้ก็จะได้ไปเขมรแล้ว!

Museum of Vietnamese History

2Bao-Tang-Lich-Suw

ออกประตูสวนสัตว์ไซง่อน (1) แล้วเดินตรงไปทางขวาอีกประมาณ ๑ กิโลเมตร เพื่อน ๆ ก็จะพบกับพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ (Museum of Vietnamese History) (2) ซึ่งสร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๗๒ นับเป็นที่ ๆ น่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง…

Cambodia-1-1592

เหมือนที่ไปเยือนพิพิธภัณฑ์ในบ้านเราแล้วได้เห็นถ้วยโถโอชาม เครื่องใช้ และเครื่องไม้เครื่องมือต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคบ้านเชียงเรียงมาถึงรัตนโกสินทร์ ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก็เช่นเดียวกัน เพื่อน ๆ จะได้เห็นของเก่าของโบราณซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยความเป็นมาของชาวเวียดนามในด้านวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์ ต้องซื้อบัตรผ่านประตูราคา ๑๕,๐๐๐ ดอง ถ้าอยากจะถ่ายรูปก็ต้องจ่ายเพิ่มอีก

Cambodia-1-1591

Cambodia-1-1593

Cambodia-1-1595

เก็บภาพส่วนที่อยู่ด้านหน้ามาได้นิดหน่อย เจ้าหน้าที่ก็มาขอเก็บตังค์ ก็เลยต้องรีบเก็บกล้อง!

Cambodia-1-1596

Cambodia-1-1598

Cambodia-1-1597

Cambodia-1-1599

มีแค่นี้เอง เพื่อน ๆ อยากดูอีกก็ต้องบินไปดูด้วยตัวเองแล้วหละ…

orangutan in saigon

Cambodia-1-1555

เที่ยวสวนพฤกษชาติและสวนสัตว์เมืองไซง่อน… ผมพยายามตามหา “อุรังอุตัง”  เคยพบเจ้า Pesek ในป่าบนเกาะสุมาตราเหนือของอินโดนีเซียมาแล้วแต่ยังไม่สะใจ วันนี้อยากเห็นแบบใกล้ ๆ กว่านั้น!

R0049357

Pesek อุรังอุตังในอินโดนีเซีย

ยังมีเวลา…ผมเดินดูไปเรื่อย ๆ ตามมาเด้อ!

Cambodia-1-1546

Cambodia-1-1547

Cambodia-1-1548

เดินไปเจอเจ้าชาละวัน เกือบจะเหยียบหัวมันเข้าแล้วซิ!!  โชคดีที่เป็นแค่ตัวปลอม…

Cambodia-1-1556

ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงมากแล้ว มันเลย siesta  time มาแล้วนี่นา…..

Cambodia-1-1549

Cambodia-1-1553

เจ้าป่าต่างก็งีบเอาแรง…ทั้งนายและนาง!

Cambodia-1-1554

Cambodia-1-1563

นั่นไง…เจอแล้ว ส.เสือ เสื้อลาย หุหุ ขี้เกียจตัวเป็นขนเชียวนะ!

Cambodia-1-1560

หนูจ๋า… T-I-G-E-R  อ่านว่า “ไทเกอร์” บ้านลุงเรียก “เสือ”  ภาษาของลูกเรียก “con hổ (กอน โห่)” ไช่มั้ย?

Cambodia-1-1559

เจอแล้วครับ อยู่ที่นั่น…บ้านของเพื่อนผมเอง!

Cambodia-1-1575

เจ้าของบ้านอยู่ไสน้ออออ?…

Cambodia-1-1565

หลบอยู่นั่นเอง…

Cambodia-1-1566

Cambodia-1-1569

Cambodia-1-1567

Cambodia-1-1568

เส้นเลือดแขนโป่งออกอย่างนั้น… เจาะเลือดตรวจคงจะง่าย!

Cambodia-1-1570

Cambodia-1-1571

Cambodia-1-1572

Cambodia-1-1573

นกกระจอกเทศ (ชื่อเวียดนามคือ “con đà điểu” อ่านว่า “กอนด่าเดี๋ยว” จะด่ากันเดี๋ยวนี้เลยรึ ยังไม่ต้องด่าได้มั้ย? อิอิ) 

Cambodia-1-1576

ในที่สุดการเที่ยวสวนสัตว์ไซง่อนของผมก็เสร็จสมบูรณ์…เมื่อได้พบกับ “แรด”!  ไม่รู้ว่าเจ้าสี่ขาสายตาสั้นจะมองเห็นผมรึเปล่า?  อยากบอกให้ไปผ่าตัดเปลี่ยนเลนส์ตาที่โรงพยาบาลศูนย์ฯ เหมื่อนผม…จะได้เห็นหน้ากันชัด ๆ

Cambodia-1-1580

Cambodia-1-1578

ตามเบียด!  ลาก่อนทุก ๆ คน (ตัว)

สวนสัตว์ไซง่อน

เข้าไปเดินเที่ยวด้วยเสื้อผ้าธรรมดา ๆ เก็บกล้องถ่ายรูปไว้ในกระเป๋ากางเกง ดูเผิน ๆ ผมก็ดูเหมือนชาวบ้านคนหนึ่งซึ่งเข้าไปพักผ่อนหย่อนใจในสวนสัตว์และสวนพฤกษชาติแห่งนี้…

Cambodia-1-1490

อดนึกถึงตอนไปมัณฑะเลย์แล้วถูกทักว่า “ซินเจ่า” ตอนเดินออกจากสนามบินไม่ได้….  หุหุ ทำไมถึงเห็นผมเป็นคนเวียดนามไปได้!  ที่ Bikit Lawang ก็ถูก Nella บอกว่า “ํYou look Indonesian!”  การทำตัวเรียบง่ายอย่างที่ว่าไปกรุงโรมให้ทำตัวเหมือนคนโรมันนั่นแหละดีที่สุด!!

Cambodia-1-1493

Cambodia-1-1494

Cambodia-1-1495

Cambodia-1-1498

Cambodia-1-1500

Cambodia-1-1502

Cambodia-1-1505

Cambodia-1-1507

Cambodia-1-1504

ต่อจาก recreation area คราวนี้ก็ไปดูภายในสวนสัตว์กันบ้าง….

Cambodia-1-1545

Cambodia-1-1509

Cambodia-1-1510

Cambodia-1-1517

Cambodia-1-1522

Cambodia-1-1524

Cambodia-1-1525

Cambodia-1-1527

Cambodia-1-1529

Cambodia-1-1534

Cambodia-1-1531

Cambodia-1-1533

Cambodia-1-1536

Cambodia-1-1537

Cambodia-1-1542

เม่นก็เห็นแล้ว เจ้าจ๋อก็ไปยืนให้มันดูแล้ว….

Cambodia-1-1539

สงสัยจังเลยว่าที่นี่ผมจะได้เจอกับเพื่อนอุรังอุตังหรือเปล่าน้าาาาาาา?