Freight train to Singapore – สถานีรถไฟ Wakaf Bharu

P1010201

สถานีรถไฟหาไม่ยาก เพราะมองเห็นรางรถไฟได้แต่ไกล…ผมแค่หาทางเดินไปถึงตัวสถานีให้ได้ก็แล้วกัน  มีป้ายชี้ทาง Wakaf Railway Station ตั้งอยู่ เห็นคำว่า Masuk (ทางเข้า) ผมแน่ใจได้ว่ามาถูกทางแล้ว…

P1010202

นั่นไง…อาคารสถานีรถไฟอยู่ข้างหน้า  ดูสะอาดและสงบเงียบ!

P1010203

P1010204

เดินตรงเข้าไปที่บริเวณหน้าห้องจำหน่ายตั๋ว ผมไปหยุดดู time table ก่อน เพื่อศึกษาว่าพรุ่งนี้จะไปรถขบวนไหนดี

P1010206

P1010206w

มีรถธรรมดาออกจาก Wakaf Bharu เวลา ๑๔.๑๐ น.  ถึง Krai เวลา ๑๕.๔๗ น. ถ้าลงที่นั่น ผมจะมีเวลาเดินเที่ยว Krai อีกหลายชั่วโมง ก่อนที่จะขึ้นรถด่วน (เวลา ๒๐.๐๒ น.) ไปถึงกัวลาลัมเปอร์ (KL) ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น   ผมคิดที่จะประหยัดค่าที่พักอีก ๑ คืนด้วยการนั่งหลับบนรถไฟอีกแล้ว อิอิ

ตกลงตามนั้นก็แล้วกัน ผมไปติดต่อที่เค้าเตอร์จำหน่ายตั๋ว (Ticket Counter) ทันที….

P1010205

ได้ความว่า รถด่วนจาก Krai ไป KL (ชั้นประหยัดราคา ๒๕ ริงกิต) สามารถจองตั๋วได้เลย  แต่รถธรรมดาจาก Wakaf Bharu ที่จะไปลง Krai นั้น จะต้องมาซื้อตั๋วในวันเดินทาง  ผมบอกตัวเองว่า “ถ้ายังงั้นพรุ่งนี้ค่อยมาซื้อก็ได้! รู้เวลารถออกแล้วนี่นา”

กล่าวขอบคุณแล้วจากมา ก่อนที่จะกลับไปขึ้นรถเมล์ ผมถือโอกาสเดินดูชานชาลาและร้านขายเครื่องดื่มเสียหน่อย  ช่างงดงามสะอาดตายิ่งนัก!

P1010208

P1010207

วันนี้ผมรู้สึกประทับใจในสถานีรถไฟ Wakaf Bharu ครับ!

Published in: on สิงหาคม 24, 2013 at 11:31 pm  ให้ความเห็น  

Freight train to Singapore – Wakaf Bharu

wakaf-bharu

ผมเดินหลงออกนอกทางไปไกล แต่ในที่สุดก็หาท่ารถจนเจอ  สิ่งที่จะต้องทำก่อนเพื่อนก็คือ”ซื้อตั๋วรถไฟ”  สถานีรถไฟอยู่ที่ Wakaf Bharu เมืองเล็ก ๆ ซึ่งต้องนั่งรถเมล์ไป… 

P1010187

เป็นรถเมล์ปรับอากาศ ค่าโดยสาร ๑.๔๐ ริงกิต (๑๔ บาท) 

P1010188

รถเมล์วิ่งออกนอกเมือง  ข้ามสะพานแม่น้ำกว้าง…

P1010189

ผมใช้เจ้ามิวซาวเก็บภาพถนนหนทางและอาคารร้านค้าเอาไว้

P1010190

P1010191

ลงรถเมื่อชายคนหนึ่งชึ้บอก พอลงสู่พื้นถนน ผมก็ได้กลิ่นเหม็นเน่า มีหนูนอนตายอยู่กลางถนน…

P1010192

เดินไปเจอตลาด…

P1010193

ที่ทำการไปรษณีย์…

P1010194

พบหนุ่มขายปาท่องโก๋อยู่ข้างถนน เป็นคนไทยซะด้วย ผมแวะไปยืนคุยด้วยพักนึง…

P1010195

จากนั้นก็เดินไปยังสถานีรถไฟซึ่งอยู่ไม่ไกล…

P1010196

ซื้อตั๋วรถไฟสำหรับการเดินทางในวันพรุ่งนี้ได้แล้ว  ผมเดินกลับไปหาจุดที่จะรอขึ้นรถกลับ ลั่นชัตเตอร์เก็บถ่ายสองข้างทางไว้หน่อย…

P1010197

มีอะไรไม่รู้ รูปร่างคล้ายแคปซูลห้องโดยสารของมนุษย์อวกาศ…

P1010200

ผมเห็นมีลัง และเศษกระดาษแข็งวางสุมอยู่ข้างใน  สงสัยว่าจะเป็นที่รับของเก๋าเพื่อนำไป recycle!!

P1010209

มีอาคารพาณิชย์ทั้งที่สร้างเสร็จแล้ว และที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง…

P1010198

P1010210

P1010211

ป้ายชื่อถนนครับ   ( J = jalan แปลว่าถนน )

P1010212

P1010213

P1010214

ใน wikipedia บอกว่า “Beside the mosque and several surau, there is also a church in Wakaf Bharu….”  จะเป็นที่เห็นนี่หรือเปล่าน้า?

P1010215

ผมเดินไปยืนรอที่ป้ายรถเมล์ มีชายคนหนึ่ง (พูดภาษาอังกฤษไม่ได้) ยืนอยู่ด้วยข้าง ๆ  เขาเห็นธนบัตรเก่า ๑ ริงกิตในมือผม อยากได้ก็เข้ามาขอแลกเอาไป ผมได้ยินเค้าพูดว่า “panas” หมายถึง “ร้อน”  จริงด้วย…แดดจัดเชียว!  อากาศร้อนจนเหงื่อตก!   ไม่นานนัก…รถเมล์ก็มาถึง  ผมก้าวขึ้นไปสัมผัสอากาศเย็นสบาย  จ่ายค่าโดยสาร ๑ เหรียญ ๖๐ เซนต์…กลับเข้าเมือง!

P1010216

ถนนหนทางกว้างขวาง…

P1010217

ไปหมดระยะที่ท่ารถ… ผมลงจากรถ แล้วตั้งเข็ม มองหาทิศทางที่จะเดินชมเมือง!

ข้าวกลางวันยังไม่ได้หม่ำ เดี๋ยวต้องหาอะไรใส่ท้องเสียหน่อยก่อน!

Published in: on สิงหาคม 23, 2013 at 10:38 pm  ให้ความเห็น  

ขาบอยู่!

“วงดนตรีคนเฒ่า” มาซ้อมกันอีกแล้ว!  ครั้งล่าสุดเราซ้อมกันเป็นอย่างดี เพื่อจะไปแสดงที่ลานวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พอดีเกิดฝนตกหนัก ท่าน ผศ. ณรงค์ (หัวหน้าวง) โทรมาแจ้งงด ตั้งแต่วันนั้นเราก็เพิ่งมีโอกาสได้กลับมาซ้อมกันอีกครั้งในวันนี้…

เตรียมตัวต้อนรับนักดนตรีอาวุโส…ผมจัดสถานที่เสียใหม่ให้ดูดีขึ้น

DSC04492

เป็นเรื่องของคนสูงวัยที่อยากจะทำกิจกรรมร่วมกัน เพื่อมอบความบันเทิงให้กับสังคม ตอนนี้เราเริ่มเล่นเข้ากันมากขึ้นแล้ว เพลงที่ซ้อมไว้ก็มีเพิ่มขึ้น…

DSC04620

อาจารย์สมบูรณ์ (มือเบส) ร้องเพลงสากลเก่า ๆ ได้มากมาย…

DSC04622

๓ ชั่วโมงกว่า ๆ เป็นช่วงเวลาที่คนแก่มีความสุขกับการร้องเพลงและเล่นดนตรีด้วยกัน  ผมก็มีความสุขเมื่อเห็นว่าในบ้านใหม่มีกิจกรรมสร้างสรรค์  แม้ว่างาน renovation จะยังค้างอยู่กว่าครึ่ง (ในภาพจะเห็นสีที่ทาไว้แค่เพียงครึ่งเดียว)  ผู้มาเยือนก็มิได้รังเกียจแม้แต่น้อย…

ตั้งแต่ย้ายจากปงแสนทองมาอยู่ห้างฉัตร  ผมมีรายได้เดือนละ ๑ พันบาทจากการสอนไวโอลินและจากเบี้ยยังชีพอีก ๖๐๐ บาท  ในขณะที่รายจ่ายยังคงเท่าเดิม  ทุกวันนี้จึงต้องควักเนื้อ…ใช้เงินที่มีอยู่  (ถ้าเกิดไม่ตายก่อนเงินหมด…ผมคงลำบาก! อิอิ)  แต่ผมก็ไม่คิดอะไรมาก อยากจะให้กำลังใจตัวเองด้วยภาษาพื้นเมือง (กำเมือง) ว่าให้ “ขาบอยู่” ซึ่่งหมายความว่าเก็บตัวอยู่เหมือนกบจำศีล (อะไรทำนองนั้น)  

เมื่อสภาพเศรษฐกิจและบ้านเมืองยังคงเป็นเช่นนี้ การปิดหูปิดตาซะบ้าง ร่วมกับการ “ขาบอยู่” เท่านั้น จึงจะทำให้ผมประคองตัวเองให้อยู่รอดไปได้ จนกว่าถึงวันที่ท้องฟ้าอำไพ…

อยากบอกว่า ทุกวันนี้แม้ขาบอยู่ แต่ก็คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคนนะครับ!

Published in: on สิงหาคม 22, 2013 at 11:16 pm  ให้ความเห็น  

Freight train to Singapore – International Kite Festival

postcard-from-kota-bharu

ภาพนี้คือไปรษณียบัตรจากเพื่อนชาวมาเลเซียของผม เป็นภาพวาดเกี่ยวกับเทศกาลว่าวนานาชาติ ซึ่งจัดขึ้นที่ โกตาบารู  รัฐ Kelantan 

malaysian-stamp

ไปรษณียบัตรถูกส่งไปให้ผมที่ Sydney, Australia    Zek เขียนถึงผมดังนี้…

postcard-from-kota-bharu2

วันที่ ๕ เมษายน ๒๕๕๒  จริง ๆ แล้ว…ถ้าหากผมไม่ลืมไปรษณียบัตรที่ได้รับจากเพื่อนชาวมาเลย์ (เรียกชื่อสั้น ๆ ว่า Zek) เมื่อ ๒๑ ปีที่แล้วไปด้วย ผมคงจะนำมันไปที่สถานีตำรวจโกตาบารู เพื่อสอบถามหาเพื่อนซึ่งเป็นตำรวจท่องเที่ยวอยู่ที่นั่น  อยากรู้เหมือนกันว่าผ่านไป  ๒ ทศวรรษ  Zek จะดูแก่ลงมากน้อยแค่ไหน!

เสียดายจัง!  มาโกตาบารูคราวนี้ไม่ได้ชมเทศกาลว่าวนานาชาติ หุหุ  คงต้องกลับมาแก้ตัวใหม่!

Published in: on สิงหาคม 21, 2013 at 11:44 pm  ให้ความเห็น  

Modern Music Ensemble

payap-card

วันนี้ค้นเจอบัตรเข้าห้องสอบวิทยาลัยพายัพ เลขที่ 5013 ออกให้เมื่อวันที่ ๒๖ เมษยายน ๒๕๑๘ ทำให้ผมอดคิดถึงวันที่ไปสอบเข้าเรียนดนตรีที่คณะดุริยศิลป์ไม่ได้…

ตอนไปสอบภาคปฏิบัติ…เจอแต่คนเก่ง ๆ ทั้งนั้น ผมถือกีต้าร์เข้าไปตัวเดียว เล่นและร้องเพลง “ชาวดง” ในขณะที่คนอื่นเล่นเปียโนเกรด 5 เกรด 6  ส่วนโสฬสก็เล่นดนตรีไทยน้ำไหลไฟดับ!  คณาจารย์ผู้คัดเลือกนักศึกษาในวันนั้น เท่าที่จำได้ก็มีอาจารย์บรูซ, อาจารย์โจ และอาจารย์เอสเตรลลา (ท่านอื่นผมไม่แน่ใจว่ามีใครอีก)  ผมเป็นผู้สมัครที่มีอายุแล้ว ไม่เคยได้เรียนจริง ๆ จัง ๆ ด้านคลาสสิกมาก่อน สามารถเล่นได้แค่เพลงชาวดง ถ้าเป็นสมัยนี้ก็คงจะสอบเข้าไม่ได้…

สอบเข้าได้แล้ว… ผมต้องลาออกจากราชการตำแหน่งช่างตรี คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  เพื่อไปเริ่มต้นเรียนเปียโนเกรด ๑ กับอาจารย์โจ…

joanne francis

ผมได้มีโอกาสรู้จัก J.S. Bach ก็จากที่นั่น!!  อาจารย์บรูซ แกสตัน เป็นผู้เปิดโลกกว้างทางด้านดนตรีให้กับผม!  เรียนได้ครึ่งปีอาจารย์ก็พาผมไปออกคอนเสิร์ทที่มีชื่อว่า “Modern Music Ensemble”  ที่ AUA กรุงเทพฯ  เมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๑๘   สูจิบัตรผมยังเก็บไว้อยู่เลยครับ…

DSC04538

DSC04539

รายละเอียดด้านในมีดังนี้

PROGRAMME

WOLFGANG AMADEUS MOZART    (1756-1791)     ADAGIO AND FUGUE  K 426

JOHANNES BRAHMS   (1833-1897)                        FANTASIE G MINOR OP. 116

EARLE BROWN   (1926-        )                                DECEMBER 1952

INTERMISSION

BELA BARTOK   (1881-1945)                          SONATA FOR TWO PIANOS AND PERCUSSION

Lento assai – Allegro

Adagio moderato

Allegro

ADAGIO AND FUGUE  K 426

Of the two pieces Mozart composed for two pianos, one is a sonata  the other a fugue, the fugue is the culmination of Mozart’s style of the contrapuntal technique of J.S. Bach.  The Adagio was written later as the introduction to a string transcription which Mozart made of the fugue.

FANTASIE G MINOR OP. 116

It is written in 1892, the piece is strong revelation of the late period of composition of the great German genius.

DECEMBER 1952

December 1952 was one of the very first graphic scores to be written, and it is important not only in Earle Brown’s development, but for all composers who were interested in spontaneity, improvisation, and open form in compositions.

Brown describes the score as follows:

There is, functioning as both score and parts of this work, one sheet of unruled paper with lines and rectangles of varying lengths and thicknesses and at  varying horizontal and vertical distances from one another.  They imply respectively, duration. loudness. rhythm and pitch;  all in very general and relative ways.   They are a composed set of highly ambiguous “signs” which can imply a virtually limitless range of characters, textures, and forms of sound.   The piece may be performed by any number of any instruments  and the musicians are spontaneously determining the details of the sound complexes at each instant.  The form is “open” in that, it is never the same twice and is the result of the spontaneous collaborative activity of the musicians and the conductor at the moment of performance.

SONATA FOR TWO PIANOS AND PERCUSSION

This sonata is considered to be one of the most important masterpieces of the twentieth century, a pioneer piece in the unusual use of percussion instruments.  It has had an important influence on a large number of subsequent works for ensembles using percussion.

บรูซ กาสตัน เริ่มเรียนดนตรีโดยเรียนปิอาโนตั้งแต่ยังเล็ก ต่อมาก็เริ่มเรียนการแต่งเพลง และเมื่อเขาอายุได้เพียงสิบห้าปี ก็ได้แต่งเพลงประเภทแคนตาตา คือเพลงสวดประกอบดนตรีมีการร้องประสานเสียงคลอปิอาโนขึ้นได้เพลงหนึ่ง หลังจากที่ได้เรียนสำเร็จปริญญาตรีทางวิชาปรัชญาจากมหาวิทยาลัยเซาธ์เทิร์นแคลิฟอร์เนียแล้ว มิสเตอร์กาสตันได้รับทุนแดนฟอร์ธเพื่อศึกษาต่อในด้านปิอาโนและการแต่งเพลงที่มหาวิทยาลัยเซาธ์เทิร์นแคลิฟอร์เนียต่อไปอีก และเขาได้ปริญญาโททางดนตรีในปี พ.ศ. ๒๕๑๒  เขาเป็นศิษย์ของมิสเตอร์จอห์น คราวน์ และเกวนโคลิน โคลดอฟกี้ ในปัจจุบันมิสเตอร์กาสตัน เป็นอาจารย์ดนตรีอยู่ที่วิทยาลัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่

เอสเตรลลา ม่่วงงาม จบปริญญาตรีทางดนตรีจากมหาวิทยาลัยซิลลิแมน ประเทศฟิลิปปินส์ ปัจจุบันเป็นอาจารย์สอนเปียโนที่วิทยาลัยพายัพ เชียงใหม่

อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ  จบปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นมือกลองอาชีพให้กับวง “ฟือดิช” และกำลังเรียนดนตรีที่วิทยาลัยพายัพด้วย

อรรณพ จันสุตะ  เป็นนักศึกษาปีที่ ๒ วิทยาลัยพายัพ ปัจจุบันเป็นมือกลองให้กับวง “เฟมัส”

เทียนชัย นามเทพ  เป็นนักศึกษาดุริยศิลป์ ที่วิทยาลัยพายัพเช่นกัน นอกจากปี่หลวงและแน เทียนชัยยังกำลังศึกษากีต้าร์คลาสสิกด้วย

วิชัย  เป็นนักศึกษาดนตรีปีที่ ๑ วิทยาลัยพายัพ และเป็นนักเล่นเปียโนอาชีพด้วย

ผ่านมาแล้ว ๓๘ ปี…ในบรรดาผู้แสดงในวันนั้น มีสองท่านได้จากโลกนี้ไปแล้ว คือ คุณป๋อง (อรรณพ จันสุตะ)  และพี่แน่น (เทียนชัย นามเทพ)

ด้วยความคิดถึงครับ!

Published in: on สิงหาคม 19, 2013 at 11:36 pm  ให้ความเห็น  

Freight train to Singapore – เดินหลงทาง

๕ เมษายน ๒๕๕๒ เช้าวันใหม่ ผมไม่รีบลุกจากเตียง เพราะยังมีอาการปวดเนื้อปวดตัวอยู่บ้าง เสื้อผ้าที่ซักผึ่งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้แห้งเกือบสนิทแล้ว   ได้เวลาถึงค่อยลุกออกไปล้างหน้าแปรงฟัน!  

P1010042

จากนั้นก็ไปอาบน้ำสระผมที่ห้องน้ำซึ่งอยู่หน้าห้องพัก  มองดูฝักบัวและท่อน้ำที่มีคราบสกปรกรวมทั้งหลอดไฟที่ห้อยโตงเตง…ผมอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเจ้าของโรงแรมคงเค็มน่าดู  เล่นไม่ยอมควักกระเป๋าซื้อสีมาปรับปรุงสถานที่ให้ดูดีซะเลย เอาแต่เก็บเงินลูกเดียว…

P1010044

เมื่อคืนนี้ได้ยินเสียงเหมือนตัวอะไรตะกุยตะกายอยู่ตรงหัวนอน  รู้สึกรำคาญมาก เช้านี้เลยออกไปดู เห็นเต่าอยู่ในถังพลาสติกและถังซีเมนต์ เวรกรรมแท้ ๆ ไม่รู้ว่าเลี้ยงไว้ทำไม?

P1010040w

P1010046w

รู้สึกรังเกียจสถานที่นี้ขึ้นมาฉับพลัน แต่ก็ต้องทนอยู่…

P1010047w

ผมเดินออกไปด้านหน้าซึ่งเป็นบริเวณที่ผู้คนนั่งกินอาหารเช้า จะซื้อกาแฟร้อนดื่ม พอดีเจ้าของบ้านไม่อยู่ คนทำความสะอาดชี้ไปทางกระติกน้ำร้อนและขวดกาแฟ ก็เลยนึกว่าชงดื่มเองได้  ผมตักกาแฟเองแล้วชงใส่แก้วออกมา…

P1010048w

พอดีเจ้าอาซ้อขี้เหนียวเข้ามาเห็น ทำสีหน้าไม่พอใจ บ่นว่าทีหลังต้องบอกให้เค้าชงให้ ผมก็บอกว่าไม่รู้นี่ (หว่า)  เท่าไหร่กัน (ว่ะ)  คิดเพิ่มไปเลย เธอบอกว่าธรรมดาแก้วละ ๑ เหรียญ แต่ถ้าแก้วใหญ่อย่างเนี้ยต้อง ๑.๕๐ เหรียญ  โถ…๑๕ บาทเอง เอาไปซิ ทำเป็นโวยวายไปได้!!  ผมนั่งดื่มกาแฟไป ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมหญิงจีนที่เห็นถึงได้หน้าตาไม่รับแขกเอาซะเลย!!   ไปดีกว่า!  ผมออกจากที่พัก ตั้งใจว่าจะไปซื้อตั๋วรถไฟไปกัวลาลัมเปอร์ที่สถานีรถไฟ Wakaf Bharu…  ต้องเดินไปขึ้นรถเมล์ที่ท่ารถ!!

ทางออกมีสองทาง ดันเดินผิด…ผมออกไปทางด้านที่มีการก่อสร้าง!

P1010051w

ทำให้หลงทาง ต้องเดินอ้อมออกไปไกล แต่ก็ได้ภาพอาคารบ้านเรือนและบรรยากาศเมืองโกตาบารูมาฝากเพื่อน ๆ…

P1010061

P1010064

P1010059

P1010060

ในมาเลเซีย เราจะเห็นคำว่า AWAS บ่อย ๆ มีความหมายว่า “ระวัง” หรือ “Caution” ครับ….

P1010129

P1010128

P1010101

P1010091

P1010090

P1010086

P1010074

P1010100

P1010098

P1010097

P1010077

P1010105

P1010102

P1010106

เดินมาตั้งไกล ยังหา bus station ไม่เจอ… แดดเริ่มร้อนแล้วนะเนี่ย!!

Published in: on สิงหาคม 18, 2013 at 12:47 am  ให้ความเห็น  

สลากกินแบ่งบำรุงอาคารสงเคราะห์และสังคมสงเคราะห์

free-ipad-use
ผมรู้สึกเจ็บปวดที่เห็นภาพ ส.ส. ดูภาพโป๊และเล่นเกมส์ในไอแพดที่สภาจัดซื้อให้ ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่อันทรงเกียรติ ได้ข่าวว่าเป็นไอแพดตัวท๊อปสุดที่แจกให้ฟรีพร้อมทั้งแพ็คเคจค่าเน็ตครบถ้วน  มันมาจากภาษีของประชาชนทั้งนั้น…

wasting our money

บ้านเมืองถูกกัดกร่อนอย่างหนัก น้ำมันแพงขนาด ๒ ลิตรร้อย ผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ร้อนรู้หนาว นับแต่นี้ไป…ผมขอปล่อยวาง เลิกให้ความสนใจ แม้จะเป็นห่วงเป็นใยบ้านเมืองแค่ไหนก็ตาม ผมจะไม่ขอออกความคิดเห็นใด ๆ ทั้งสิ้น  ขอเก็บตัวอยู่กับชีวิตเรียบง่ายและพอเพียงที่บ้านห้างฉัตร  เล่นดนตรี  ท่องเที่ยว  ทำเว็บ เขียนบล็อก ดูหนังฟังเพลงไปตามประสา

monkey

ผมจะไม่เข้า facebook อีกต่อไป เวลา publish บล็อกก็ยังคงแชร์ลิงค์ลงใน facebook อยู่เหมือนเดิม  จะได้หรือไม่ได้เป็นอีกเรื่องนึง แต่ผมจะไม่เข้าไปเช็ค ถ้าเพื่อน ๆ ส่งข่าวให้ผมทาง facebook แล้ว บางทีอาจไม่ได้รับคำตอบ  หวังว่าคงไม่ว่ากันนะ…

เบื่อที่จะติดตามข่าว ผมอยากจะใช้เวลากับการปรับปรุงเว็บ wichai.net และเขียนบล็อก “ฟังลุงน้ำชาคุย” กับบล็อก “ช่างเหอะ” ให้มากขึ้น…

วันนี้ผมค้นกองสัมภารก เจอเอกสารเก่าอีกแล้ว เป็นสลากกินแบ่งบำรุงอาคารสงเคราะห์และสังคมสงเคราะห์ งวดประจำวันจันทร์ที่ ๑๘ เมษายน ๒๔๙๘

slagginbang-f

คิดว่าเมื่อ ๕๘ ปีที่แล้ว พ่อแม่คงอยากเสี่ยงโชค แค่ซื้อเสี้ยวเดียวครับ ราคา ๕ บาท ถ้าถูกรางวัลที่ ๑ จะได้ ๒๕๐,๐๐๐ บาท…

slagginbang-b

พอดีไม่ถูกซักรางวัล…พ่อแม่ก็เลยต้องขายกาแฟเลี้ยงผมตั้งแต่เล็กจนโต!

Published in: on สิงหาคม 17, 2013 at 5:21 pm  ให้ความเห็น  

Freight train to Singapore – หาที่พักในโกตาบารู

2malaysia3

จาก Rantau Panjang (1) ไปโกตาบารู (3)  ระยะทาง ๔๐ กิโลเมตรจะต้องผ่าน Pasir Mas (2) ก่อน  ผมจำได้ว่าเคยปั่นจักรยานจากโกตาบารูรวดเดียวกลับเข้าสู่ประเทศไทย ภายหลังจากเดินทางจากสิงคโปร์ รอนแรมมาตามฝั่งทะเลด้านตะวันออกของมาเลเซีย!

วันนี้ผมนั่งรถเมล์ย้อนเส้นทางเดิมที่เคยเดินทางด้วยจักรยาน…

kms

ระหว่างรถจอดที่ Pasir Mas   ถ่ายภาพผ่านกระจกรถ…ผมใช้เจ้ามิวซาวบันทึกภาพรถเมล์อีกคันหนึ่งเก็บไว้!

P1010020

ในที่สุดรถก็วิ่งถึงปลายทางที่ “โกตาบารู ” เมืองซึ่งผมเคยมาเยือนแล้ว ๓ หรือ ๔ ครั้งก็ไม่แน่ใจ…

2malaysia4

คุ้นเคยกับโกตาบารูอยู่พอสมควร แต่ทว่าครั้งสุดท้ายที่เคยมากับครั้งนี้ มันห่างกันตั้ง ๑๐ กว่าปี บ้านเมืองดูเปลี่ยนแปลงไปมาก  แต่ท่ารถยังคงอยู่จุดเดิม…

P1010145

สร้างกันเข้าไป… ผมต้องหาทางทางออกไปยังถนน Pintu Pong ให้ได้!

P1010140

ต้องถามชาวมาเลย์ ๒ ครั้ง กว่าจะหาเจอถนน Pintu Pong

P1010031

Ideal Travellers House  คือที่พักซึ่งอยู่ในซอยหลังโรงแรมใหญ่  ผมเห็นปากซอยมีร้านขาย ABC ด้วย…

P1010032

นั่นไงภาพวาดบนฝาผนัง…บอกทิศทางไปยัง Ideal House  หุหุ เอากันง่าย ๆ อย่างเนี้ยเลยรึ!

P1010034

เจอแล้วครับ Ideal Travellers House  คิดว่าน่าจะเป็นที่ ๆ เดียวกับที่ผมเคยปั่นจักรยานมาพัก…

P1010035

P1010036

เจ้าของเป็นคนจึนหน้าตาบอกบุญไม่รับ เธอบอกผมว่าค่าห้องคืนละ ๒๕ เหรียญ ผมขอที่ถูกกว่านั้น  มีห้องเดี่ยวแคบ ๆ ราคา ๑๕ เหรียญ ผมต้องเดินออกไปแลกเงินที่บูธแลกเงินข้าง ๆ ภัตตาคาร KFC ซึ่งอยู่ไม่ไกลก่อน…

P1010029

กลับมาจ่ายค่าที่พัก ๒ คืน ๓๐ เหรียญ ผมลงทะเบียน แล้วเข้าห้องพักซึ่งไม่มีอะไรเลย นอกจากเตียงนอนเล็ก ๆ พร้อมผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนเก่า ๆ บนพื้นซีเมนต์สกปรก….

P1010037

มีพัดลมหมุนเสียงดังอยู่บนเพดาน….

P1010039

สภาพโทรมสุด ๆ แต่ก็ยังมีแขกเข้าพักอย่างต่อเนื่อง คงเป็นเพราะมีชื่ออยู่ในหนังสือ Lonely Planet…

P1010042

ห้องน้ำและห้องส้วมอยู่ด้านนอก สภาพยิ่งเลวร้าย ดีนะที่กล้องถ่ายภาพไว้ได้ไม่ชัด….

P1010043

อ่อ…ความจริงผมก็ยังรู้จักที่พักอีกแห่งหนึ่ง คือ Menora Guest House ซึ่งอยู่ใกล้ท่ารถ และมี dorm bed ด้วย…

menura

ส่วนเจ้า Backpacker Inn ผมก็เคยพักครับ…

P1010138

ที่นั่นต้องขี้นบันไดไปชั้นสอง…

P1010136

แต่เอาเถอะ!  สำหรับที่ Ideal Travellers House ถ้าคิดว่าห้องเดี่ยวคืนละ ๑๕๐ บาท ก็ยังพอทนน่ะ…

Published in: on สิงหาคม 16, 2013 at 12:02 am  ให้ความเห็น  

Freight train to Singapore – Selamat Datang

P1010009

๔ เมษายน ๒๕๕๒ หลังจากหย่อนไปรษณียบัตรถึงคุณเมธีลงตู้รับจดหมาย.. ผมก้าวออกสู่ถนนหน้าสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างคันหนึ่งวิ่งผ่านมาหยุดข้างหน้า ผมถามว่าไปด่านเท่าไหร่ คำตอบคือ “๓๐ บาท” คนแบกเป้จากลำปางต่อรองราคาเป็น ๒๐ บาท สารถีตอบตกลง  ผมขึ้นนั่งซ้อนท้ายจักรยานยนต์ มุ่งหน้าไปที่ลงด่าน  โห… ที่ทำการ ตม. ของไทยเดี๋ยวนี้่ก่อสร้างใหญ่โตมาก แตกต่างจากภาพในอดีตซึ่งเป็นแค่เพียงอาคารหลังเล็ก ๆ

ผมเขียนแบบฟอร์มของไทยโดยกรอกเพียงชื่อ หมายเลขพาสปอร์ต และสัญชาติ เรียบร้อยแล้วไปยื่น เจ้าหน้าที่ขอให้กรอกด้านขาเข้า (arrival) ไว้ด้วย ผมต้องออกไปนั่งกรอกด้านนอก  เจ้าหน้าที่บอกว่ากรอกเสร็จแล้วให้ไปยื่นได้เลย..ไม่ต้องไปต่อท้ายแถว!

[คำเตือน - แม้ว่าจะเป็นขาออก (departure) แต่ให้กรอกแบบฟอร์มขาเข้า (arrival) ไว้ด้วย แต่ไม่ต้องเซ็นขื่อและลงวันที่ และที่สำคัญที่สุดคือ อย่าลืมพกบัตรประชาชนไปด้วย]

ได้รับการประทับตราหนังสือเดินทางเรียบร้อยแล้ว  ผมแบกเป้เดินข้ามสะพานมุ่งหน้าสู่ประเทศมาเลเซีย โดยไม่รอช้า!

P1010010

หยุดตรงกลางสะพาน หันไปถ่ายภาพสะพานรถไฟซึ่งอยู่ทางด้านซ้ายมือไว้ ๑ บาน…

P1010008

2malaysia1

อาคารที่รออยู่ข้างหน้านั่นคือ ตม. ของมาเลเซีย….

P1010011

เมืองเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ติดกับชายแดนไทย-มาเลเซีย คือ Rantau Panjang  เจ้าหน้าที่ ตม. ของมาเลเซียเป็นหญิงมุสลิมถามผมว่าจะไปไหน ผมบอกว่าจะไปสิงคโปร์ แล้วขากลับก็จะมาทางนี้แหละ เธอประทับตราขาเข้าให้อย่างง่ายดาย   เดินผ่านเครื่องเอ็กซเรย์…ผมทำท่าจะปลดเป้ลงให้ตรวจสอบ เจ้าหน้าที่บอกว่าให้ผ่านไปได้เลย   เดินพ้นออกมาจากตัวอาคาร…ผมหันหลังกลับไปถ่ายภาพ ตม. มาเลเซียไว้อีก ๑ บาน

P1010013

ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่ Rantau Panjang  ผมรู้สึกแปลกตา จำภาพเก่า ๆ ในอดีตแทบไม่ได้!!

P1010012

P1010014

สมัยก่อนผมเคยแบกเป้ไปยืนรอที่ป้ายรถเมล์เล็ก ๆ ทางด้านขวามือ มีรถเมล์คันเล็ก (พอ ๆ กับรถเมล์เฉลิมพลที่เชียงใหม่) วิ่งมารับไปโกตาบารู  แต่วันนี้มีจุดรอรถเมล์ที่สวยงามและถนนกว้างขวางสะอาดตา….

P1010018

ผมเดินหาจุดที่จะต้องยืนรอรถเมล์สาย 29   ตื่่นตาตื่นใจ…เดินไปไกลหน่อย แต่ก็ได้ถ่ายภาพไว้หลายบาน!

P1010017

มีแท็กซี่พร้อมผู้โดยสารฝรั่ง ๑ คนมาจอดเรียกให้ไปด้วย  ค่าโดยสาร ๒๐ เหรียญ (๒๐๐ บาท) ผมปฏิเสธ บอกว่าจะไปรถเมล์…

P1010015

ผมเดินแบกเป้กลับไปที่เดิม เห็นผู้คนนั่งรอรถเมล์อยู่ที่จุดจอดรับ ก็เข้าไปนั่งกับเค้าด้วย  ลองเอาโทรศัพท์ออกมาตรวจสอบ พบว่ายังมีสัญญาณ…

รถเมล์ยังไม่มา ผมเดินข้ามถนนไปดูที่ร้านขายเครื่องดื่มซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้าม มองหา ABC (รวมมิตรน้ำแข็งไส) แต่ไม่เห็นมี…

P1010016

ผมสอบถามว่ารถเมล์ไปโกตาบารูกี่นาทีออกที แม่ค้าน้ำดื่มตอบว่า “๔๕ นาที”

กลับไปนั่งรออีกไม่นาน รถเมล์สาย 29 จาก Rantau Panjang ไปโกตาบารูก็มาถึง เป็นรถเมล์คันใหญ่ แอร์เย็น พอรถเข้าเทียบ…ผมยังงง ๆ อยู่ สงสัยว่าจะใช่รถที่รอหรือเปล่า (มันเปลี่ยนไปเยอะเหลือเกิน) ต้องเข้าไปสอบถามเพื่อความแน่ใจก่อนที่จะก้าวขึ้นรถ……

P1010019

รถเมล์สาย 29 มีที่จำหน่ายตั๋วอยู่ด้านหน้า ไม่ต้องมีกระเป๋าเหมือนสมัยก่อนแล้ว  ค่าโดยสารไปโกตาบารูคนละ ๕ เหรียญ (๕๐ บาท)  แม้ยังไม่ได้แลกเงิน ผมก็มีเงินริงกิตเตรียมไว้แล้ว เป็นธนบัตรเก่าเกือบ ๒๐ ปีใบละ ๑๐ ริงกิต คนขับรับเงินไปแล้วทอนให้ ๕ ริงกิต ด้วยธนบัตรรุ่นใหม่เป็นพลาสติกคล้ายของออสเตรเลีย…

จ่ายค่าโดยสารแล้ว…ผมหย่อนก้นลงตรงเบาะหน้า ประตูอัตโนมัติเลื่อนปิดตามหลัง ก่อนที่รถจะเคลื่อนออกไปตามถนน มุ่งหน้าสู่โกตาบารู…

2malaysia2

ผมเห็นป้าย Selamat Datang (ยินดีต้อนรับ) แว๊บ ๆ ผ่านตาในขณะที่รถเคลื่อนออกไป…

Published in: on สิงหาคม 15, 2013 at 12:47 pm  ให้ความเห็น  

จดหมายจาก Cox’s Bazar

ที่มาของภาพ - wikipedia

ที่มาของภาพ – wikipedia

เมื่อวันที่ ๑๙ กรกฏาคม ๒๕๒๖ ผมเขียนจดหมายจากบังกลาเทศเล่าให้แม่ฟังดังนี้…

ขณะนี้ผมกำลังนอนเขียนจดหมายอยู่บนที่นอนอันแสนสุขในโรงแรมไซมอนด์ ในเมืองค็อกซบาซาร์  ประเทศบังกลาเทศ   เป็นเวลา ๓-๔ วันแล้วที่ผมไม่มีโอกาสได้พบกับนักท่องเที่ยวฝรั่งเลย นอกจากชาวบังกลาเทศตัวดำ มีหนวด และส่งเสียงน่ากลัว นั่นเป็นเพราะว่าผมเดินทางลงใต้ซึ่งไม่มีนักท่องเที่ยวนิยมไปกัน เนื่องมาจากประเทศนี้เป็นประเทศยากจนและยังด้อยพัฒนา ที่นี่เงินมีค่ามาก ๑ ทากามีค่าเท่ากับ ๑ บาทของไทย แต่ว่าสามารถซื้อของได้มากกว่า ยกตัวอย่างเช่น ค่าอาหาร ๑ มื้อประมาณ ๔ บาท ชาร้อน ๑ ถ้วย ๑ บาท ค่ารถสามล้อ ๒-๓ บาท ค่าโรงแรม ๒๐ บาท ผมแลกเงินได้ ๑,๔๔๐ ทากา ใช้มาได้เป็นอาทิตย์แล้ว ยังเหลืออีกตั้ง ๕๗๐ ทากา  ดังนั้นผมจึงตัดสินใจพักที่โรงแรมชั้นดีในเมืองค็อกซบาซาร์สัก ๒ คืน โรงแรมนี้มีห้องอย่างดี เตียงคู่ ห้องน้ำอย่างดี มีสระว่ายน้ำด้วย ซึ่งถ้าเป็นเมืองไทยก็ประมาณคืนละ ๒๕๐ – ๓๐๐ บาท แต่ที่นี่คืนละ ๗๕ บาทเท่านั้น…

coxabazar1

พรุ่งนี้เช้าผมจะเดินทางกลับไปเมืองธากาซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศนี้ แล้วเตรียมออกเดินทางต่อไปยังกัลกัตต้า ประเทศอินเดีย เครื่องบินจะออกจากธากาเวลาประมาณ ๑๐ โมงเช้า ใช้เวลาบินประมาณ ๑๐ นาทีก็ถึง เมืองกัลกัตต้าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากจีน

coxabazar2

สรุปแล้ว ผมใช้เงินในพม่า ๑,๖๖๐ บาท และที่บังกลาเทศ ๑,๔๔๐ บาท ค่าใช้จ่ายในสองประเทศรวมเป็นเงิน ๓,๑๐๐ บาท  ผมได้รับความสำเร็จในการท่องเที่ยวครั้งนี้มาก ชนิดว่าคุย ๒ เดือนก็ยังไม่จบ ขอให้แม่อย่าได้เป็นห่วง….

coxabazar3

๒-๓ วันมานี้ ผมแฉลบออกนอกราง Freight train to Singapore ไปถึงบังกลาเทศโน่น (เพราะค้นเจอจดหมายถึงแม่)

พรุ่งนี้ค่อยว่าต่อเรื่องที่ผมเดินทางเข้า “โกตาบารู” นะครับ! 

Published in: on สิงหาคม 14, 2013 at 10:42 pm  ให้ความเห็น  
ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 146 other followers